نَفْسَهُ وَ عَمِلَ لِما بَعْدَ الْموتِ . وَ الْعاجِزُ مَن اتّبَعَ نَفْسهُ هَواها وَ تَمَنّى عَلى اللَّهِ » . « 1 » و زينهار كه به خيال عفو و مغفرت و كذا و كذا دست در معصيت نگشايد ، كه ترتب عقاب بر معصيت امرى است اصلى كه ظاهر حال آن است و عفو تجاوز احتمالى است كه چون آن نيز گاه مىباشد در مقام استيفاى بيان نخواسته‌اند كه ذكر آن اهمال كنند . همچنانچه كه ظاهر حال كسى كه افعى او را گزيد موت است ، اگر چه مىباشد گاه كه نمىميرد . امّا اين نه به آن مرتبه فراوان است كه شخص دلير دست در دهن افعى برد . و خداى خشنود باد از بنده‌اى كه امر را چنان كه هست بداند . « وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى » . « 2 »

--> ( 1 ) . زيرك آن است نفس خود خوار نمايد و براى پس از مرگ بكوشد و ناتوان آن كس است كه ازهوس‌هاى خويش پيروى كند و براى دشوارىهاى پس از مرگ به آرزوها دل خوش دارد . الامالى الطوسى ، ص 529 . ( 2 ) . و سلام بر آن كس كه از پى هدايت قدم نهد . سورهء طه ، آيهء 47 .